حدودا یک ماه بعد از قهرمانی پرسپولیس در هفتمین دوره رقابتهای لیگ برتر خبر آمد که حبیب کاشانی مدیرعامل وقت این باشگاه کنار رفته و داریوش مصطفوی جانشین او شده است.
این خبر میان هواداران پرسپولیس در آن مقطع سر و صدا راه انداخت و خود کاشانی ۲۹ خرداد سال ۱۳۸۷ طی مصاحبهای با خبرورزشی ابعاد مختلفی از آن را تشریح کرد:
- من، افشین قطبی یا هر کس دیگری که در پرسپولیس بود، وظیفه داشت به این تیم و هوادارانش خدمت کند. حالا اگر دیگر ما را نمیخواهند، هیچ مشکلی نیست و بدون اعتراض از باشگاه میرویم. اختیار پرسپولیس دست آقای علیآبادی است و مطمئن باشید آب از آب تکان نمیخورد.
- واقعا نمیدانم چه گناهی مرتکب شدم که من را محترمانه کنار گذاشتند و برکنارم کردند!
- قرار شد با آقای علیآبادی (ریاست وقت سازمان تربیت بدنی) ملاقات کنم و قبل از ورود به دفتر ایشان من را ۴۵ دقیقه پشت درب نگه داشتند! وقتی علیآبادی را دیدم، با صراحت گفتم برای حفظ منافع باشگاه پرسپولیس بهتر است بنده بروم و با استعفایم موافقت کنید اما او گفت نامه استعفای شما را ندیدهام! به ایشان توضیح دادم که سه هفته قبل (اوایل خرداد ۸۷) کنارهگیری خودم را به صورت مکتوب اعلام کردم.
- آقای علیآبادی وقتی اصرارم برای جدایی را دید، مدعی شد که اگر در پرسپولیس بمانم خوشحال خواهد شد ولی به او گفتم وقتی ابزار کافی در اختیار نیست و کمکهای لازم از سوی سازمان ارائه نمیشود، لزومی ندارد که در پرسپولیس بمانم.
- اگر آقایان مدعیاند کمکهای خوبی طی دوران مدیریت من از طرف سازمان تربیت بدنی به پرسپولیس شده، خواهش میکنم آنها را در اختیار رسانهها قرار بدهند. از وقتی من مدیرعامل باشگاه پرسپولیس شدم، کلا یک میلیارد و ۷۵میلیون تومان از سازمان کمک نقدی گرفتیم (در آن زمان قیمت دلار کمتر از ۱۰۰۰ تومان بود)
- قصد بازگشت به پرسپولیس را ندارم و در این رابطه با آقای سعیدلو (معاون اجرایی دولت اول احمدینژاد) هم تلفنی صحبت کردم (البته حبیب کاشانی پاییز سال ۱۳۸۸ دوباره پرسپولیس بازگشت)
- سعیدلو به من گفت استعفایت را پس بگیر و استیلی را سرمربی پرسپولیس کن، من هم ترتیبی میدهم تا ۱٫۵ میلیارد تومان به این باشگاه کمک شود... اما معتقدم دیگر نباید به پرسپولیس برگردم، در واقع این نوع کنار رفتن، یک شکلی از عزل محترمانه است!
بیشتر بخوانید: آمریکاییها پسر امیر قلعهنویی را نخواستند!


