جام ملتهای آسیا ۱۹۹۶ در امارات را همه به یاد دارند؛ تورنمنتی که آغاز یک پوستاندازی و تغییر نسل فوتبال ایران بود. مایلیکهن با خط زدن بسیاری از بازیکنان سنوسالدار، تیم جدیدی را روانه مسابقات کرده بود و البته چند بازیکن باتجربه که در آمادگی قرار داشتند هم در معیت تیم بودند.
تیم ملی در اولین بازی با ترکیبی ناهماهنگ مقابل عراق قرار گرفت و ۲-۱ باخت. حضور بازیکنان ناآماده و قراردادن آنها در پستهای غیرتخصصی، همه را نسبت به تیم مایلیکهن ناامید کرده بود اما در بازی دوم ورق برگشت.
ترکش سرمربی تیم ملی به بازیکنان ضعیف آن بازی برخورد کرد و مایلیکهن بدون توجه به نام و نشان، آنها را کنار گذاشت. بدین ترتیب محمد خاکپور، مهدی مهدویکیا، علیاکبر یوسفی، سیروس دینمحمدی و خداداد عزیزی روی نیمکت نشستند تا مجتبی محرمی، نعیم سعداوی، مهرداد میناوند، علیرضا منصوریان و علی موسوی، بازیکنان فیکس بازی با تایلند شوند. جالب اینکه سعداوی و میناوند در آن بازی گل زدند تا جای پای خود را در تیم ملی محکم کرده و یوسفی و دینمحمدی را تا پایان بازیها نیمکتنشین کنند. خداداد هم که در بازی برابر عراق هافبک میانی بود، بعد از یک بازی نیمکتنشینی، به عنوان مهاجم به ترکیب اصلی برگشت تا در کنار علی دایی، سالیان سال، یکی از بهترین زوجهای خط حمله تاریخ فوتبال ایران را تشکیل دهند.
مهمترین تغییر آن بازی، انتقال کریم باقری از خط دفاعی به میانه میدان بود که فوتبال ما را صاحب یکی از بهترین هافبکهای میانی کرد. به هرحال تغییرات آن بازی، آغاز تغییر نسلی بود که فوتبال ایران سالها نان آن را خورد. اگر مایلیکهن بر اشتباهات خود پافشاری میکرد، الان نسل نودوهشتی وجود نداشت تا عدهای از آن به عنوان بهترین نسل تاریخ فوتبال ایران یاد کنند.
حالا قرعه به اسم قلعهنویی افتاده تا با عبور از بازیکنان ضعیف دیدار اول، بهترینها را برای بازی با بلژیک گلچین کرده و پایهگذار تیمی شود که با صعود به دور دوم جام جهانی، خود را جاودانه سازد.
نویسنده: عبدالقادر پوزیده| باشگاه خبرنگاران آزاد
شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
