حدود یک هفته از حذف تلخ تیم ملی از جام جهانی ۲۰۲۶ میگذرد؛ جامی که بسیاری آن را بهترین فرصت تاریخ فوتبال ایران برای صعود به مرحله حذفی میدانستند. برای نخستینبار، قرعه به گونهای رقم خورده بود که حتی یک پیروزی مقابل نیوزیلند هم میتوانست ایران را به جمع ۳۲ تیم مرحله حذفی برساند؛ فرصتی که خیلی ساده از دست رفت.
حالا یک هفته گذشته است؛ زمانی که برای ریکاوری کافی به نظر میرسد، اما ظاهراً نه برای پاسخگویی! هنوز خبری از حضور امیر قلعهنویی یا اعضای کادر فنی در رسانه ملی نیست؛ آن هم در شرایطی که طبیعیترین اتفاق، حضور سرمربی تیم ملی در یک گفتوگوی شفاف، مثلاً در برنامه محمدحسین میثاقی، برای توضیح درباره دلایل این ناکامی بود.
این سکوت طولانی، بیش از هر چیز یک معنا دارد؛ شاید همهچیز را به گذر زمان سپردهاند؛ شاید تصور میکنند حافظه فوتبال ایران، مثل همیشه، خیلی زود همه چیز را فراموش خواهد کرد. اما این بار ماجرا کمی متفاوت است.
حذف از جام جهانی، آن هم پس از وعدههای مکرر برای صعود، اتفاق کوچکی نبود که بتوان با چند روز سکوت از کنار آن عبور کرد. سه تساوی هم قرار نیست شکست در تحقق هدف اصلی را به یک دستاورد بزرگ تبدیل کند.
در این میان، جالب آنکه وظیفه دفاع از عملکرد تیم ملی، عملاً به صفحه اینستاگرامی تیم ملی سپرده شده است؛ صفحهای که بلافاصله پس از شکست آمریکا مقابل بلژیک، مشغول خط و نشان (البته با لفظ شاعرانه جهان با من برقص!) شد. احتمالاً اگر مصر هم آرژانتین را حذف کرده بود، همان صفحه با افتخار، تساوی ایران مقابل مصر را بهعنوان سند برتری فوتبال ایران بر قهرمان جهان منتشر میکرد!
در هر صورت، نه خبری از استعفا هست، نه نشانی از تغییر؛ پس باید منتظر ماند! منتظر توضیحاتی که احتمالاً قرار است حذف از جام جهانی را هم در فهرست دستاوردهای فوتبال ایران قرار دهد.
و البته، منتظر وعدههای تازه؛ این بار برای جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷...
بیشتر بخوانید: انتقاد مایلیکهن از تیم قلعهنویی: چند پاس درست رد و بدل شد؟/ جوری مراسم استقبال گرفتند انگار نه انگار حذف شدیم!
