سرمربی تیم ملی در مصاحبهای که اغلب واژههای آن تکرار مکررات بود، یک بار دیگر از مشکلات تیم ملی برای حضور در جام جهانی سخن گفت؛ از کمپ مکزیک، مصائب پروازی، کمبود بازیهای تدارکاتی و هزار و یک مانع دیگر.
به این فهرست بلندبالا، امروز یک متهم تازه هم اضافه شده است؛ «وطنفروشان!»
قلعهنویی مدعی است تحرکات این افراد در رسانهها، روحیه بازیکنان را خراب کرده و روی عملکرد تیم ملی تأثیر گذاشته است.
با همه اینها، یک سؤال ساده همچنان بیپاسخ مانده است؛ حالا که به گفته خودتان، نه اردوها درست میشود، نه بازیهای تدارکاتی، نه مشکلات پروازی حل میشود و نه این «وطنفروشان» دست از کارشان برمیدارند، اصلاً چرا میخواهید در جام ملتهای آسیا روی نیمکت تیم ملی بنشینید؟
واقعیت این است که وضعیت امروز قرار نیست معجزهآسا تغییر کند. قرار نیست پاداش ۱۴۰ میلیاردی، ۱۴۰۰ میلیارد شود. قرار نیست به جای تیم جوانان تیخوانا، آرژانتین را برای بازی دوستانه مقابل ایران قرار بدهند. قرار نیست یک هواپیمای اختصاصی در اختیار تیم ملی بگذارند.
و اگر آنطور که شما میگویید، «وطنفروشان» هم وجود دارند، بعید است یکشبه از وطنفروشی دست بکشند.
پس سؤال اصلی پابرجاست: وقتی قرار نیست هیچکدام از این مشکلات حل شود، چرا اصرار دارید یک بار دیگر با همین شرایط به جام ملتهای آسیا بروید؟
واقعاً خودتان حوصله دارید بعد از یک ناکامی دیگر، دوباره روبهروی دوربین شبکه ۳ بنشینید، داستان یک شکست تازه را تعریف کنید، از همان مشکلات قدیمی بگویید و این بار هم مقصران همیشگی را معرفی کنید؟
نمیدانیم اما از بیرون که نگاه میکنیم، اینطور به نظر میرسد امیر قلعهنویی، بیش از آنکه دنبال قهرمانی باشد، انگار دوست دارد یک بار دیگر طعم شکست را بچشد؛ آن هم با همان بهانههای همیشگی...
بیشتر بخوانید: به بهانه تازهترین حرفهای قلعهنویی؛ باز هم پاسخگو نبودی آقای سرمربی!
