به گزارش خبرورزشی، ۱۰ هزار تماشاگر، ۲۰ دقیقه بازی و کلی خستگی... یوسین بولت، اسطوره دنیای دوومیدانی بالاخره اولین بازی اش در دنیای حرفهای فوتبال را پشت سر گذاشت. او که این روزها به استرالیا سفر کرده تا کنار تیم سانترال کوست مارینرس باشد در دیدار دوستانه این تیم برابر رقیب نه چندان قدرتمندش وارد زمین شد.
این سوپراستار ۳۲ ساله جامائیکایی، به این ترتیب به چیزی که مدتها انتظارش را میکشید رسید؛ البته انتظار تماشاگران استرالیایی هم برای دیدن بولت در زمین فوتبال هم تمامی نداشت تا اینکه بالاخره این بازی دوستانه برای تیمی که در محله شمالی سیدنی قرار دارد از راه رسید. بولت که دنیای سرعت دوومیدانی را نزدیک به یک دهه در انحصار خودش داشت و هنوز هم رکورددار این ماده است بعد از خداحافظی از دو، به دیگر ورزشی که علاقه زیادی به آن داشت رو آورد: فوتبال. او که طرفدار پروپاقرص منچستریونایتد است هرگز فرصت بازی با پیراهن تیم محبوبش را به دست نیاورد. بولت به لطف اسپانسرش، یک دوره هم در سطح بالا با بازیکنان تیم دورتموند تمرین کرد ولی از آنجا که نتوانست تواناییهایش در فوتبال را ثابت کند از این باشگاه فوقحرفهای رانده شد تا بالاخره سر از استرالیا دربیاورد. او که قرار است در صورت رضایت مسئولان مارینرس با پیراهن این تیم به میدان برود حالا در مرحله آمادهسازی است و اتفاقاً همین بازی دوستانهای که در آن ۲۰ دقیقهای به میدان رفت هم در همین راستا برگزار شد. حضور بولت در استرالیا خیلی زود تأثیرش را بر روی تیم و هواداران کوست مارینرس گذاشت، چون هرگز سابقه نداشته که برای یک بازی دوستانه ۱۰ هزار نفر تماشاگر خودشان را به ورزشگاه بکشانند. بولت و تیمش البته برای رسیدن به گل در این بازی زیاد منتظر نماندند، چون در همان ثانیه ۲۰ اولین گل را زدند. خلاصه آنکه در پایان نیمه اول کار با نتیجه ۵ بر صفر به سود تیم مارینرس به پایان رسید و همه چیز مهیا شده بود تا رکورددار دوی ۱۰۰ متر دنیا بالاخره از روی نیمکت بلند و برای بازی در این دیدار مهیا شود. بولت برای گرم کردن در نیمه دوم بلند شد و در کنار زمین مشغول به گرم کردن شد؛ اتفاقی که باعث به وجد آمدن تماشاگران حاضر در ورزشگاه شد و آنها به شدت به تشویق یوسین پرداختند. سرانجام در دقیقه ۷۱ بازی بود که بولت وارد زمین شد؛ با پیراهن شماره ۹۵. دلیل انتخاب این شماره هم کاملاً مشخص بود؛ او به خاطر ثبت رکورد ۵۸/۹ ثانیه در دوی صد متر شماره ۹۵ را انتخاب کرده بود و با پیراهن زرد و آبی مارینرس وارد زمین شد. «خوب بود. در واقع همان چیزی بود که انتظارش را داشتم. تماشاگران من را خیلی خوب تشویق کردند و از این کار واقعاً لذت بردم. کمی برای بازی کردن اضطراب داشتم ولی به محض اینکه وارد زمین شدم این اضطراب از بین رفت». اینها بخشی از صحبتهای یوسین بولت بعد از بازی بود که در گلزنی ناکام ماند. او که به عنوان بال چپ وارد مسابقه شده بود تأثیر چندان زیادی در بازی نداشت و روی یک موقعیت عالی حتی فراموش کرد باید با یک استارت انفجاری به توپ برسد و آن را تبدیل به گل کند.
دوری از فرم ایدهآل
بولت خودش هم قبول دارد هنوز آمادگی صددرصدی برای بازی فوتبال را ندارد و کمی در جاگیریها و نوع استارتهایش در زمان رسیدن به توپ مشکل دارد. «راستش را بخواهید دوست داشتم چند لمس توپ بیشتر داشته باشم ولی از لحاظ بدنی هنوز صددرصد آماده نیستم. باید تمرین و کار بیشتری کنم و خودم را به سطح مورد نظر برسانم. امیدوارم بتوانم فصل بزرگی را سپری کنم». بازی بولت واکنش بقیه همتیمیهایش را هم در پی داشته؛ ملیپوش سابق استرالیا یعنی رابی اسلاتر که خودش در این بازی حضور داشت معتقد است بولت هنوز نیاز به کار بیشتری دارد: «او هنوز به ریتم مورد نظر نرسیده و برای بازی فوتبال در چنین سطحی هنوز آماده نیست. چند حرکت سرعتی خوب داشت ولی باید هنوز یاد بگیرد کی و کجا استارت بزند تا به توپ برسد. البته او نیاز به اعتماد به نفس هم دارد ولی خب، روی هم رفته این بازی برای او لحظات خاصی را رقم زد».
این سوپراستار ۳۲ ساله جامائیکایی، به این ترتیب به چیزی که مدتها انتظارش را میکشید رسید؛ البته انتظار تماشاگران استرالیایی هم برای دیدن بولت در زمین فوتبال هم تمامی نداشت تا اینکه بالاخره این بازی دوستانه برای تیمی که در محله شمالی سیدنی قرار دارد از راه رسید. بولت که دنیای سرعت دوومیدانی را نزدیک به یک دهه در انحصار خودش داشت و هنوز هم رکورددار این ماده است بعد از خداحافظی از دو، به دیگر ورزشی که علاقه زیادی به آن داشت رو آورد: فوتبال. او که طرفدار پروپاقرص منچستریونایتد است هرگز فرصت بازی با پیراهن تیم محبوبش را به دست نیاورد. بولت به لطف اسپانسرش، یک دوره هم در سطح بالا با بازیکنان تیم دورتموند تمرین کرد ولی از آنجا که نتوانست تواناییهایش در فوتبال را ثابت کند از این باشگاه فوقحرفهای رانده شد تا بالاخره سر از استرالیا دربیاورد. او که قرار است در صورت رضایت مسئولان مارینرس با پیراهن این تیم به میدان برود حالا در مرحله آمادهسازی است و اتفاقاً همین بازی دوستانهای که در آن ۲۰ دقیقهای به میدان رفت هم در همین راستا برگزار شد. حضور بولت در استرالیا خیلی زود تأثیرش را بر روی تیم و هواداران کوست مارینرس گذاشت، چون هرگز سابقه نداشته که برای یک بازی دوستانه ۱۰ هزار نفر تماشاگر خودشان را به ورزشگاه بکشانند. بولت و تیمش البته برای رسیدن به گل در این بازی زیاد منتظر نماندند، چون در همان ثانیه ۲۰ اولین گل را زدند. خلاصه آنکه در پایان نیمه اول کار با نتیجه ۵ بر صفر به سود تیم مارینرس به پایان رسید و همه چیز مهیا شده بود تا رکورددار دوی ۱۰۰ متر دنیا بالاخره از روی نیمکت بلند و برای بازی در این دیدار مهیا شود. بولت برای گرم کردن در نیمه دوم بلند شد و در کنار زمین مشغول به گرم کردن شد؛ اتفاقی که باعث به وجد آمدن تماشاگران حاضر در ورزشگاه شد و آنها به شدت به تشویق یوسین پرداختند. سرانجام در دقیقه ۷۱ بازی بود که بولت وارد زمین شد؛ با پیراهن شماره ۹۵. دلیل انتخاب این شماره هم کاملاً مشخص بود؛ او به خاطر ثبت رکورد ۵۸/۹ ثانیه در دوی صد متر شماره ۹۵ را انتخاب کرده بود و با پیراهن زرد و آبی مارینرس وارد زمین شد. «خوب بود. در واقع همان چیزی بود که انتظارش را داشتم. تماشاگران من را خیلی خوب تشویق کردند و از این کار واقعاً لذت بردم. کمی برای بازی کردن اضطراب داشتم ولی به محض اینکه وارد زمین شدم این اضطراب از بین رفت». اینها بخشی از صحبتهای یوسین بولت بعد از بازی بود که در گلزنی ناکام ماند. او که به عنوان بال چپ وارد مسابقه شده بود تأثیر چندان زیادی در بازی نداشت و روی یک موقعیت عالی حتی فراموش کرد باید با یک استارت انفجاری به توپ برسد و آن را تبدیل به گل کند.
دوری از فرم ایدهآل
بولت خودش هم قبول دارد هنوز آمادگی صددرصدی برای بازی فوتبال را ندارد و کمی در جاگیریها و نوع استارتهایش در زمان رسیدن به توپ مشکل دارد. «راستش را بخواهید دوست داشتم چند لمس توپ بیشتر داشته باشم ولی از لحاظ بدنی هنوز صددرصد آماده نیستم. باید تمرین و کار بیشتری کنم و خودم را به سطح مورد نظر برسانم. امیدوارم بتوانم فصل بزرگی را سپری کنم». بازی بولت واکنش بقیه همتیمیهایش را هم در پی داشته؛ ملیپوش سابق استرالیا یعنی رابی اسلاتر که خودش در این بازی حضور داشت معتقد است بولت هنوز نیاز به کار بیشتری دارد: «او هنوز به ریتم مورد نظر نرسیده و برای بازی فوتبال در چنین سطحی هنوز آماده نیست. چند حرکت سرعتی خوب داشت ولی باید هنوز یاد بگیرد کی و کجا استارت بزند تا به توپ برسد. البته او نیاز به اعتماد به نفس هم دارد ولی خب، روی هم رفته این بازی برای او لحظات خاصی را رقم زد».

