اواخر بهار ۱۳۹۱ بود که پرویز مظلومی از هدایت استقلال کنار گذاشته شد تا امیر قلعهنویی دوباره به این تیم بازگردد و سرمربی آبیها برای دوازدهمین دوره رقابتهای لیگ برتر شود. اتفاقی که موجب شد مظلومی ماههای متمادی در مورد استقلال حرف نزند.
البته این سکوت ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ شکسته شد و پرویزخان به نکاتی جالب اشاره کرد:
- امیدوارم استقلال قهرمان لیگ برتر شود و هیچ نیازی به ۳ امتیاز بازی با آلومینیوم هرمزگان (که در حال حاضر او سرمربی آن بود)، نداشته باشد ولی باید این را بگویم که برخی آقایان توهم توطئه دارند و فکر میکنند هر کس بیرون گود استقلال نشسته با این تیم دشمنی دارد.
- واقعا نمیدانم چه حکایتی است که حتی وقتی کیلومترها از استقلال دور هستم، بازهم میخواهند من را وارد حاشیه کنند.
- استقلال تیم منسجمی دارد ولی تیمی که من هدایتش را بر عهده داشتم (لیگ یازدهم) هم بهترین بود. ما نیمفصل اول مقتدرانه صدرنشین بودیم ولی در دوره برگشت چند مهره کلیدی استقلال رفتند و داخل هیئتمدیره هم درگیری پیش آمد به همین خاطر نتوانستیم قهرمان لیگ برتر شویم ولی از گروهمان در لیگ قهرمانان آسیا صعود کردیم و کاپ قهرمانی جام حذفی را هم به دست آوردیم.
- به نظرم ما هنوز حداقل ۵۰ درصد شانس داریم که به عنوان یکی از دو تیم برتر گروه بهصورت مستقیم راهی جام جهانی ۲۰۱۴ شویم. از صمیم قلب امیدوارم چنین اتفاقی رخ بدهد ولی داستان تقابل با مربیان ایرانی و خارجی همچنان پابرجاست.
- علی دایی را با یک باخت عوض کردند ولی کارلوس کیروش چنین حجمی از حمایت را پیش روی خود میبیند. هر مربی ایرانی جایی کیروش چنین نتایجی میگرفت، قطعا اعدام میشد!
