امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی که این روزها از شدت خوشحالی بابت حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ روی ابرها رژه میرود، در مصاحبهای تازه گفته است: «ما میخواهیم خاطرات فوقالعادهای در این جام جهانی خلق کنیم. با تجربهای که تیم از ادوار قبلی دارد، آمادهایم تا برای اولین بار به مرحله حذفی راه پیدا کنیم. ما تنها به مرحله گروهی راضی نخواهیم شد، اما من میخواهم فوتبال خوبی بازی کنیم، نه اینکه فقط به دنبال کسب نتیجه باشیم.»
اینکه سرمربی تیم ملی (در جامی که برای نخستین بار در تاریخ با حضور ۴۸ تیم برگزار میشود) از صعود به مرحله حذفی میگوید، در ظاهر عالی است؛ اما تأکید او بر اینکه بیشتر به فکر بازی زیباست تا کسب نتیجه، برای ما معنایی جز یک «انقلت» بزرگ و تکراری ندارد!
قلعهنویی در شرایطی بر طبل بازیهای زیبا میکوبد که تیم ملی ایران در ادوار گذشته جام جهانی، به اندازه کافی در چند مسابقه مهم درخشیده است. در ۹۸ فرانسه، ایران در دیداری جذاب آمریکا را شکست داد. در ۲۰۱۴ مقابل مسی و یارانش چنان ایستادگی کرد که مطبوعات آرژانتین هم لب به تحسین گشودند. در ۲۰۱۸ روسیه، برابر اسپانیا و پرتغال عالی ظاهر شدیم و مراکش پرستاره را از پیش رو برداشتیم. در ۲۰۲۲ اگرچه ولز را بردیم، اما شکست سنگین مقابل انگلیس، پتکی بود که منتقدان با آن بر سر تیم ملی و مربیانش کوبیدند. امیر قلعهنویی در آن سالها لیدر منتقدان دفاع اتوبوسی کیروش بود و آن نمایشها را «بزن زیرش» مینامید.
نکته جالب اینجاست که در تمام آن سالها، منتقدانی چون قلعهنویی، بازیهای خوب تیم ملی را به بهانه عدم صعود یا نتیجه نگرفتن در جام ملتها زیر سؤال میبردند. حالا چطور شده است که او از نمایش زیبا و نه صرفاً «نتایج فریبنده» سخن میگوید؟
یادمان نرفته در آخرین جام ملتها، تیم ملی مقابل قطر (نیمهنهایی) عملاً در دقایق پایانی به «بازی مستقیم» و ارسالهای بلند روی آورد که سنتیترین و ابتداییترین نوع نتیجهگرایی است. تیمی که سالها مقابل ایران بازنده مطلق بود، حالا به «گربه سیاهی» تبدیل شده که بر پیکره افتخارات ما چنگ میاندازد.
واقعیت این است که در پس این شعارهای خوشرنگ و لعاب، هنوز آثاری از فوتبال درجه یک، تحول فنی یا کشف ستارههای نوظهور و تعیینکننده در ترکیب تیم دیده نمیشود. تیر خلاص را هم تناقض گوییهای مدیریتی میزند؛ جایی که مهدی تاج از «امید به صعود به دور دوم» میگوید، اما قلعهنویی سقف آرزوها را تا «مرحله سوم» بالا میبرد!
ما هم مشتاقانه برای دیدن چنین روزی لحظهشماری میکنیم؛ اما امیدواریم این خاطرات فوقالعاده، پس از سوت پایان بازیها، تبدیل به کابوسهای فنی نشوند...
بیشتر بخوانید: تعیین قطعی سرمربی ایران در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷
